kar durdu...
biz iki kardeş çıktık(kaçtık).
doruk için soğuk dedik ama o heveslendi ve bizde resmen kaçtık...
kar savaşına katıldık,ama asıl eğlencenin sesine gittik.millet uludağ yapmıştı keçiörenin yokuşlarını:))
kayıyorlardı poşetlerle, laminat parçalarıyla, kartonlarla...
bizde katıldık
çok ama çok eğlendik(m)...
sonra kardeşimin son oyuncağı(nikon) ile işte bizim evden ankara manzarası...
geceyarısı,
kar,
ışıklar,
ve
veeeeeeeee kartopu oynamak için heveslenen ve atkı ve eldivenini koşa koşa giyip maalesef evde kalan doruk ve beyaz atı:((
Cumartesi, Ocak 28
Cuma, Ocak 27
bembeyaz ankara ve biz:))
geçen hafta cumartesi yola çıktık.babam dikkat edin kar başladı dedi.ama biz keçiörene kadar gayet sorunsuz ilerledik.
ancak keçiören girişinde karşıladı karakış.
resmen karla mücadele verdik annemlere gidene kadar.
annem yoktu.annanemin ölümünün kırk duası için kırıkkaleye gitmişti.hazırlıklar için bizde pazar günü ailecek arabayla gitme hevesindeydik.ama babamla ikimiz anca gittik otobüsle.öyleki dua sonrası mezarını ziyarete çıkamadık annanemin.
bizim niyetimiz salı- çarşamba gibi dönmekti.ama ankara hep karlıydı, buzluylu ve ben arada birde ameliyat sıkıştırdım ki kaldık buralarda.
burun eti küçültme ameliyatı,yaşayanlar bilir belki çok sinir bozucu.şuan 2 gün oldu ben hala nefes alamıyorum.bir 10 gün daha böyle burnumdan konuşmaya devammış.
şuan sabahtan beri aralıksız yağan karı izlemekteyiz.tabi yalan dünyayıda...
mutlu, huzurlu bir haftasonu dileğiyle....
ancak keçiören girişinde karşıladı karakış.
resmen karla mücadele verdik annemlere gidene kadar.
annem yoktu.annanemin ölümünün kırk duası için kırıkkaleye gitmişti.hazırlıklar için bizde pazar günü ailecek arabayla gitme hevesindeydik.ama babamla ikimiz anca gittik otobüsle.öyleki dua sonrası mezarını ziyarete çıkamadık annanemin.
bizim niyetimiz salı- çarşamba gibi dönmekti.ama ankara hep karlıydı, buzluylu ve ben arada birde ameliyat sıkıştırdım ki kaldık buralarda.
burun eti küçültme ameliyatı,yaşayanlar bilir belki çok sinir bozucu.şuan 2 gün oldu ben hala nefes alamıyorum.bir 10 gün daha böyle burnumdan konuşmaya devammış.
şuan sabahtan beri aralıksız yağan karı izlemekteyiz.tabi yalan dünyayıda...
mutlu, huzurlu bir haftasonu dileğiyle....
Salı, Ocak 17
karne zamanı
eskişehirde sabah -8 i gördük.
arabadaki kar lastiğine rağmen resmen ara sokaklarda kayarak okula vardık.bugün itibari ile not olayları bitti.
öğrencilerde bu durumdan haberdar olduklarından dolayı artık pek gelmiyorlar okula.eokul sağolsun, karne heyecanını yok etti.düşünki karnede öğretmenin görüş, dileklerinden tutundan okuduğu kitaba kadar yazıyoruz.(lar)
ben dün gece itibariyle bitirdim not işlerini.
ilk dönem hakları neyse odur.sözlüleri bile yaptıkları ödev yada sözlü sınavlara göre veririm.
ama ikinci dönem notlar coşar.sanki daha rahat tatil yapsınlar isterim.ama kadir kıymet bilirler mi?
gitgide öğrenci profili değişiyor,özellikle meslek lisesinde.
bakalım bizim çocuklar nasıl olacak.
öyle yada böyle ilk dönem bitti.
geçen hafta karlar yağdı, çok keyifliydik.
ama bu hafta donuyoruz. hasta olmadan güzel bir tatil olsa keşke.hastalıkm demişken doruk şifayı kaptı bile.
perşembe günü ananemin 40ı.tabi biz uzakta olanlar için pazar günü okunacak duası.bizde hava durumuna göre cumadan çıkarız belki yola.
ne garip kırk gün geçti canım ananemin aramızdan ayrılmasının üzerinden ve hala gelgitler yaşıyorum.
hayat devam ediyor bazen şen şakrak GİBİ,
bazende kapatıp gözlerimi son halini hatırlamaya çalışıyorum, sonrasında gözlerim DOLU DOLU.
ama içimde tarif edilemez bir his var o gitti gideli...GARİBİM, GARİBANIM...
bilmiyorum ama sanırım hissiyatım bu.annanem gitti ben garip kaldım,ananesiz kaldım...
arabadaki kar lastiğine rağmen resmen ara sokaklarda kayarak okula vardık.bugün itibari ile not olayları bitti.
öğrencilerde bu durumdan haberdar olduklarından dolayı artık pek gelmiyorlar okula.eokul sağolsun, karne heyecanını yok etti.düşünki karnede öğretmenin görüş, dileklerinden tutundan okuduğu kitaba kadar yazıyoruz.(lar)
ben dün gece itibariyle bitirdim not işlerini.
ilk dönem hakları neyse odur.sözlüleri bile yaptıkları ödev yada sözlü sınavlara göre veririm.
ama ikinci dönem notlar coşar.sanki daha rahat tatil yapsınlar isterim.ama kadir kıymet bilirler mi?
gitgide öğrenci profili değişiyor,özellikle meslek lisesinde.
bakalım bizim çocuklar nasıl olacak.
öyle yada böyle ilk dönem bitti.
geçen hafta karlar yağdı, çok keyifliydik.
ama bu hafta donuyoruz. hasta olmadan güzel bir tatil olsa keşke.hastalıkm demişken doruk şifayı kaptı bile.
perşembe günü ananemin 40ı.tabi biz uzakta olanlar için pazar günü okunacak duası.bizde hava durumuna göre cumadan çıkarız belki yola.
ne garip kırk gün geçti canım ananemin aramızdan ayrılmasının üzerinden ve hala gelgitler yaşıyorum.
hayat devam ediyor bazen şen şakrak GİBİ,
bazende kapatıp gözlerimi son halini hatırlamaya çalışıyorum, sonrasında gözlerim DOLU DOLU.
ama içimde tarif edilemez bir his var o gitti gideli...GARİBİM, GARİBANIM...
bilmiyorum ama sanırım hissiyatım bu.annanem gitti ben garip kaldım,ananesiz kaldım...
Pazar, Ocak 8
yeni yılın ilk yazısı:))
yeni yıla dakikalar kala bir ce demiştim.
geçen yılın son günleri biliyorsunuz pek bi kötüydü benim için.o yüzden yeniyıla dair hayaller kuramadım geçmişin acısı içimdeyken,heveslenemedim işte.
bütün aile böyleydik.
annemler geldi.sordum ne yapayım size, yeniyıl yemeğimiz nasıl olsun dedim anneme.
annem:sadece birarada olalım,sağlıklı olalım, keyifli olalım ben bir çorbaya razıyım dedi.
yok olmuyor yedisine gittim annanemin acım aynı.
bugün tam bir ay oldu acım aynı.
evet güldük, mutlu olduk, saatler 12 olduğunda birbirimize sarıldık ama hep bir garip..
burukluk değil belki ama bir gariptik.
yemekler yedik, tombala oynadık, annemlerin doruğa aldığı trenle oynadık.(treni raylarda değilde evin içinde sürdürdüğümüzden dolayı bizde oynadık)
tabi doruk paşa yaptı yapacağını yine hasta oldu.
tülin ablam derdi benim çocuklar özel gün , bayram seyran habercisi diye.hep böyle zamanlarda hasta olurdu çocukları.benim oğlanında kalır tarafı yok.kurban bayramınından sonra yılbaşındada hastaydık.
saat 6 civarı muslukmisaliydi burnu.sonrasındada öksürük ilavesiyle hala hastayız.iştah eksilerde...bakalım yarın başka doktora gidicez.
bende mrla tanıştım.hayırlı sonuç çıkar inşallah.işte bizde böyle .çok resim birikti, doruk paşayı annesi traş etti.her gelen hayran kaldı.(valla bir iki teklif aldım.)
okulun son günleri artık. bu hafta sınavları ve notları halletmeliyim.çok çalışmayım çok.
geçen yılın son günleri biliyorsunuz pek bi kötüydü benim için.o yüzden yeniyıla dair hayaller kuramadım geçmişin acısı içimdeyken,heveslenemedim işte.
bütün aile böyleydik.
annemler geldi.sordum ne yapayım size, yeniyıl yemeğimiz nasıl olsun dedim anneme.
annem:sadece birarada olalım,sağlıklı olalım, keyifli olalım ben bir çorbaya razıyım dedi.
yok olmuyor yedisine gittim annanemin acım aynı.
bugün tam bir ay oldu acım aynı.
evet güldük, mutlu olduk, saatler 12 olduğunda birbirimize sarıldık ama hep bir garip..
burukluk değil belki ama bir gariptik.
yemekler yedik, tombala oynadık, annemlerin doruğa aldığı trenle oynadık.(treni raylarda değilde evin içinde sürdürdüğümüzden dolayı bizde oynadık)
tabi doruk paşa yaptı yapacağını yine hasta oldu.
tülin ablam derdi benim çocuklar özel gün , bayram seyran habercisi diye.hep böyle zamanlarda hasta olurdu çocukları.benim oğlanında kalır tarafı yok.kurban bayramınından sonra yılbaşındada hastaydık.
saat 6 civarı muslukmisaliydi burnu.sonrasındada öksürük ilavesiyle hala hastayız.iştah eksilerde...bakalım yarın başka doktora gidicez.
bende mrla tanıştım.hayırlı sonuç çıkar inşallah.işte bizde böyle .çok resim birikti, doruk paşayı annesi traş etti.her gelen hayran kaldı.(valla bir iki teklif aldım.)
okulun son günleri artık. bu hafta sınavları ve notları halletmeliyim.çok çalışmayım çok.
yeni yıla dair tek dileğim sağlıktır ey evren.bu sene ailemle birlikte sağlıklı, huzurlu,mutlu bir yıl istiyorum senden.
hadi ambalajla ve gönder:))))(nuray sayari nin sırrını keşfeti okudum da)
Pazar, Ocak 1
YENİ YIL
SAĞLIK DOLU,
HUZUR DOLU,
AŞK DOLU,
EKSİLMEYİP ARTTIĞIMIZ,
SADECE SEVİNÇTEN AĞLADIĞIMIZ GÜNLERLE DOLU,
HARİKA BİR YIL BİZİMLE OLSUN....
YENİ YILINIZ KUTLU OLSUN...
HUZUR DOLU,
AŞK DOLU,
EKSİLMEYİP ARTTIĞIMIZ,
SADECE SEVİNÇTEN AĞLADIĞIMIZ GÜNLERLE DOLU,
HARİKA BİR YIL BİZİMLE OLSUN....
YENİ YILINIZ KUTLU OLSUN...
Pazar, Aralık 11
içim buz gibi...
kaybettik annenemi...
onun deyimiyle tamda
cuma sabahları ezan vakti ne hayırlıdır
derdi ve gitti...
çok keşkem var..
içim buz gibi,annenem dahada soğuktu ama öptüm onu...
anneme omuz olamadım
çünkü benim omuzlarım,ciğerim, yüreğim, heryerim delik deşik
ananem değil anamı kaybettim,yattım yanına yalvardım
yok olmadı
olmayacak
onun deyimiyle tamda
cuma sabahları ezan vakti ne hayırlıdır
derdi ve gitti...
çok keşkem var..
içim buz gibi,annenem dahada soğuktu ama öptüm onu...
anneme omuz olamadım
çünkü benim omuzlarım,ciğerim, yüreğim, heryerim delik deşik
ananem değil anamı kaybettim,yattım yanına yalvardım
yok olmadı
olmayacak
Perşembe, Aralık 8
anneler ve kızları
sıkıcı bir hava ve gri bulutlar.tüm güzellikleri arkalarına saklamışlar sanki.
herşey gri, herşey yalnız bu aralar, ard arda gelen haberler daraltıyor ruhumu iyiden iyiye.
çok güzel yazardım eskiden.resimlerde yapardım rengarenk.yarışmalarada katılmıştım.sümerbankın yarışmasında ilk kez hediye almıştım.yıllarca sakladım.taşınmalar sırasında kayboldu gitti.sonrasında 2-3 sefer ilk 5teydi resimlerim.sonra bıraktım.sınav telaşlarına boşverdim yapabildiğim güzel şeyleri.çokta sıkmazdı babam,ama annem hep örneklemeler yapardı.daha doğrusu kıyaslamalar "onun kızı mf seçmiş,tıp istiyormuş,denemlerden şu kadar almış."hep pelinin, özgenin yaptıkları vardı kulaklarımda.belkide ondan bıraktım beni mutlu ettiğini bildiğim ve tabikide yapabildiğim herşeyi...sanki engelmiş gibi benim sınav hazırlığıma...o dönem 2 aşamalıydı sınavlar.ilk aşamada iyi kötü atlatıyordukta,2. aşamada herkesin sureti değişiyordu.ergenlik sivilceleri tüm yüzünü kaplamıştı arkadaşımın.benimse sivilceler sırtımda çıkardıda ben sırtüstü yatamazdım.belkide ordan alışkanlık yatamam pek sırtımın üstüne...sonuçlar açıklandığında arkadaşımın istediği hiç bir yer olmuyordu.o yüzden tercih bile yapmamıştı.bense eskişehir, konyada istediklerimi tutturuyordumda, anacığım izin vermiyordu dışarlarda okumama...kendisi Ecevit zamanında, silahların gölgesinde zar zor okumuş.o yüzdende ankarada okuyacaksın dedi.çok kızdım çok ağladım ama olmadı direnemedim.ankarada okudum ,dizinin dibinde.sonrasında tayin bekledik.ha diyince olmuyor ya herşey güzel ülkemde.bir de KPSS vardı geçilmesi gereken .ilk mezun olduğum sene girdim.ama kadro açılmadı,boşu boşuna gitti paramız, emeğimiz dedik arkadaşlarla.herkes dağıldı gitti memleketine.45 puan alan ingilizce öğretmeni atanmıştıda biz 60la 70 le kaldık ortada.ben ertesi yıl tekrar denedim.bu sefer kadroları açıkladılar bizde vardık.çok çalıştım.bu sefer 76 almıştım, kadroda açmışlardı bakalım nereye tayinim çıkacaktı.heryer olabiliri işaretledim belkide zamanında beni hayallerimden eden anneme karşı bilinçaltı bir inatla.belkide ekmeğin aslanın midesine indiği gerçeğe dayanarak.1 ay geçti yazlıktayız haberlerde sonuçlar açıklandı dedi.ama internet yoktu bizde.birkaç komşu kapısı çaldık.nihayet bulduk.babamla ben evin sahibinin arkadasında ilk kez bilgisayar görmüş gibi korku ve ürkek bekledik sayfanın açılması.
ESKİŞEHİR İL EMRİNE ATANDINIZ!!!
babam yüreğini tuttu kayıp gitmesin diye.birazda sendeledi.ben tuttum sarıldım.çok sarıldım.sonrada ağladım,ağladık.etraftaki yabancılara aldırmadı babam ağladı.kızının öğretmen olması bu kadar ağlatmamıştı belkide.maalesef ülke şartları sen öğretmen ol,ama atanınca öğretmen sayılmak...neyse ekmeğimi elime aldığıma ağladı babam,biliyorum.birde 22 yıl gözünün önünden ayırmadığı kızı bilmediği bir yere gidecekti.eskişehir yakındı belki ama çok uzaktı anam için ,babam için...annem okumam için izin vermedi belki ama şimdi de tutamazdı ya beni...yine de ankara gelmem için aklıma neler neler soktu.ben yine kıyamadım başladım yüksek lisansa.bitirdim ama gönlüm eskişehirin içinde yeşil gözlü sevgilimdeydi.bu sefer çok direndim ve burda kaldım.yinede engel olmadı mesafeler,anne-kız çekişmelerini çok yaşadık,yaşıyoruzda.ama asla kıyamam onun ağlamasına, hastalığına,ne kadar kızsamda hep yaparım dediğini.artık pek tartışmıyoruz,hatta iki iyi dost olma yolundayız.ben Onu daha ii anlıyorum O da bana daha çok sarılıyor, sarmalıyor.çokça dertleşiyoruz.annanem hasta, keyifsiz, solgun.ve annem de bende perişanız.bu gün annem;
ben bugünler geldiğinde dayanağım, elim,kolum, yüreğim,beni ısıtan ol diye gitmeni istemedim hep...
dedi...
herşey gri, herşey yalnız bu aralar, ard arda gelen haberler daraltıyor ruhumu iyiden iyiye.
çok güzel yazardım eskiden.resimlerde yapardım rengarenk.yarışmalarada katılmıştım.sümerbankın yarışmasında ilk kez hediye almıştım.yıllarca sakladım.taşınmalar sırasında kayboldu gitti.sonrasında 2-3 sefer ilk 5teydi resimlerim.sonra bıraktım.sınav telaşlarına boşverdim yapabildiğim güzel şeyleri.çokta sıkmazdı babam,ama annem hep örneklemeler yapardı.daha doğrusu kıyaslamalar "onun kızı mf seçmiş,tıp istiyormuş,denemlerden şu kadar almış."hep pelinin, özgenin yaptıkları vardı kulaklarımda.belkide ondan bıraktım beni mutlu ettiğini bildiğim ve tabikide yapabildiğim herşeyi...sanki engelmiş gibi benim sınav hazırlığıma...o dönem 2 aşamalıydı sınavlar.ilk aşamada iyi kötü atlatıyordukta,2. aşamada herkesin sureti değişiyordu.ergenlik sivilceleri tüm yüzünü kaplamıştı arkadaşımın.benimse sivilceler sırtımda çıkardıda ben sırtüstü yatamazdım.belkide ordan alışkanlık yatamam pek sırtımın üstüne...sonuçlar açıklandığında arkadaşımın istediği hiç bir yer olmuyordu.o yüzden tercih bile yapmamıştı.bense eskişehir, konyada istediklerimi tutturuyordumda, anacığım izin vermiyordu dışarlarda okumama...kendisi Ecevit zamanında, silahların gölgesinde zar zor okumuş.o yüzdende ankarada okuyacaksın dedi.çok kızdım çok ağladım ama olmadı direnemedim.ankarada okudum ,dizinin dibinde.sonrasında tayin bekledik.ha diyince olmuyor ya herşey güzel ülkemde.bir de KPSS vardı geçilmesi gereken .ilk mezun olduğum sene girdim.ama kadro açılmadı,boşu boşuna gitti paramız, emeğimiz dedik arkadaşlarla.herkes dağıldı gitti memleketine.45 puan alan ingilizce öğretmeni atanmıştıda biz 60la 70 le kaldık ortada.ben ertesi yıl tekrar denedim.bu sefer kadroları açıkladılar bizde vardık.çok çalıştım.bu sefer 76 almıştım, kadroda açmışlardı bakalım nereye tayinim çıkacaktı.heryer olabiliri işaretledim belkide zamanında beni hayallerimden eden anneme karşı bilinçaltı bir inatla.belkide ekmeğin aslanın midesine indiği gerçeğe dayanarak.1 ay geçti yazlıktayız haberlerde sonuçlar açıklandı dedi.ama internet yoktu bizde.birkaç komşu kapısı çaldık.nihayet bulduk.babamla ben evin sahibinin arkadasında ilk kez bilgisayar görmüş gibi korku ve ürkek bekledik sayfanın açılması.
ESKİŞEHİR İL EMRİNE ATANDINIZ!!!
babam yüreğini tuttu kayıp gitmesin diye.birazda sendeledi.ben tuttum sarıldım.çok sarıldım.sonrada ağladım,ağladık.etraftaki yabancılara aldırmadı babam ağladı.kızının öğretmen olması bu kadar ağlatmamıştı belkide.maalesef ülke şartları sen öğretmen ol,ama atanınca öğretmen sayılmak...neyse ekmeğimi elime aldığıma ağladı babam,biliyorum.birde 22 yıl gözünün önünden ayırmadığı kızı bilmediği bir yere gidecekti.eskişehir yakındı belki ama çok uzaktı anam için ,babam için...annem okumam için izin vermedi belki ama şimdi de tutamazdı ya beni...yine de ankara gelmem için aklıma neler neler soktu.ben yine kıyamadım başladım yüksek lisansa.bitirdim ama gönlüm eskişehirin içinde yeşil gözlü sevgilimdeydi.bu sefer çok direndim ve burda kaldım.yinede engel olmadı mesafeler,anne-kız çekişmelerini çok yaşadık,yaşıyoruzda.ama asla kıyamam onun ağlamasına, hastalığına,ne kadar kızsamda hep yaparım dediğini.artık pek tartışmıyoruz,hatta iki iyi dost olma yolundayız.ben Onu daha ii anlıyorum O da bana daha çok sarılıyor, sarmalıyor.çokça dertleşiyoruz.annanem hasta, keyifsiz, solgun.ve annem de bende perişanız.bu gün annem;
ben bugünler geldiğinde dayanağım, elim,kolum, yüreğim,beni ısıtan ol diye gitmeni istemedim hep...
dedi...
Pazartesi, Aralık 5
bugün
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)